Feeds:
Berichten
Reacties

Sinds eind augustus is Körperwelten terug in ons land en dit reeds voor de 2 de keer. De eerste editie in 2001 was een groot succes met maar liefst een half miljoen bezoekers. Zeven jaar hebben we dus gewacht om deze spraakmakende tentoonstelling terug in ons land te verwelkomen… En met reeds 750.000 verkochte tickets wordt de expositie verlengt tot 1maart 2009. Maar wat valt er nu eigenlijk te zien op Körperwelten in de Kelders van Cureghem?

Dokter Gunther von Hagens is de uitvinder van de techniek “plastinatie” . Plastinatie is een conserveringstechniek die toestaat biologisch materiaal op een zeer natuurlijke manier te prepareren. De kleuren en de vormen van alle menselijke organen, spieren, … blijven praktisch onbeperkt houdbaar. Ja kan als het ware in de mens kijken en het overstijgt zonder twijfel het niveau van een anatomieboek. De tentoonstelling is voor sommigen schokkend,anderen bewonderen het,niemand laat het koud. Je ziet er individuele organen,doorzichtige lichaamssneden en volledige “mensen”. Nergens is het verschil zo duidelijk voorgesteld tussen een gezond en een uitgeput ziek lichaam. Longen van rokers naast die van niet rokers. Een gezond hart en lichaam met perfect gewicht tegenover een lichaam met overgewicht… Naar het schijnt zijn de plastinaten zo levensecht dat vele bezoekers zich achteraf bezinnen over hun al dan niet “gezonde levenstijl” en vele rokers besluiten te stoppen met roken…

Alle stoffelijke overschotten zijn gedoneerd door vrijwilligers die voor hun dood hun toestemming hebben gegeven. Sinds de start in augustus hebben zich reeds 8 belgen opgegeven als nieuwe bodydonor en dit brengt het totaal op 49 Belgische donoren. De beweegredenen zijn voor allen verschillend maar 1 donor verklaarde dat zijn schenking zinvol is omdat jongeren op die manier een betere kijk hebben op hun lichaam en natuurlijk ook voor de medische en wetenschappelijke ontwikkeling.

Zelf heb ik de tentoonstelling nog niet bezocht maar zodra de examens achter de rug zijn zal ik zeker een tripje maken naar de “Kelders van Cureghem” . Op deze post mag je dus nog een vervolg verwachten…

Op naar 2009!!!

Naar mijn weten ben ik niet onder een lander door gelopen, heb ik geen zwarte kat gezien en weet ik mij echt geen andere reden te vinden waarom 2 weken geleden plots alles fout liep… Nooit heb ik zoveel gemopperd en gevloekt op enkele dagen tijd. Om jullie het lange verhaal te besparen geef ik vlug een korte samenvatting:

– Op de trein in de buurt van napels werd 10 dagen geleden een donkerblauwe reistas gestolen met daarin:
*een 1 jaar jonge laptop
*de handgeschreven samenvattingen van maar liefst 4 verschillende vakken
*de externe harde schijf waar alle backups op stonden (inclusief muziek, films, foto’s, enzo ….)
*mijn splinternieuwe mp3 speler
*mijn 6 maand jonge fototoestel
*de kerstcadeautjes voor de familie van mijn vriend
*Alle opdrachten/werkjes die ik aan het maken was voor mijn studies
*Mijn 6 (reeds neergepende) volgende blogberichten (een 4tal afgewerkt en de 2 andere in grote lijnen)

Na 7 uur trein, 3 uur in het politiekantoor om aangifte te doen en een ritje van 2 uur in de auto kwam ik eindelijk op mijn eindbestemming aan… Na een overheerlijke maaltijd (italiaanse mama’s koken als de beste) en een serieuze peptalk van mijn vriend ging ik slapen met goeie moed om er de dag nadien in te vliegen…Het mocht echter niet zijn! De internetverbinding was door wegenwerken voor enkele dagen afgesloten en zonder internet en mijn samenvattingen kon ik weinig studeren… zo ging het maar door met de ene tegenslag na de andere… De trein op de terugreis had 4 uur vertraging en eenmaal aangekomen in Rome was onze boiler stuk en stond ons appartement volledig onder water…

Mijn examen planning is dan ook volledig in de war gestuurd door deze spîjtige voorvallen en ik zal dus enkele vakken moeten uitstellen naar de examenperiode in juni… Hoe dan ook zal ik mijn blog nog bijhouden tot in juni dus jullie zitten nog een tijdje met me opgescheept… En zoals mijn lieve mama zei : Kindje toch, dat zijn inderdaad tegenslagen… maar zolang iedereen gezond is in onze omgeving mogen we ons gelukkig prijzen… En eigenlijk is het waar…

Wat is het fijn om sinds 2 dagen eindelijk terug in België bij mijn familie te zijn… (en de internetvebinding werkt bovendien nog ook, de boiler zorgt niet voor binnenhuise overstromingen en ook mijn mama kan heerlijk koken… wat wil een mens nog meer )

Een zalige kerst en alvast een gelukkig nieuwjaar !!!!

De afgelopen 3 weken was er een probleem met onze internetverbinding! Internet is bijna een basisbehoefte geworden in het leven van velen en dit zonder het echt te beseffen. Ik gebruik internet in mijn vrije tijd en natuurlijk ook voor mijn studies maar ik afhankelijk van internet? Zeker en vast niet. ( dacht ik dan toch) Op vakantie heb ik nooit internet gemist en tijdens de zomermaanden bekijk ik mijn mailtjes wekelijks voor een 10tal minuutjes. De zomermaanden zijn zonnig en warm (in Italië dan toch) en dan verspil je toch geen tijd op het net.

Jammer genoeg kan het ook zeer koud zijn in het mooie Rome en de regen is sinds 2 weken een enorme spelbreker. Het had zijn voor – en nadelen maar mijn vrije tijd werd zeker anders besteed dan normaal. De afgelopen 3 weken heb ik weliswaar minder contact gehad met het thuisfront maar desalniettemin heel veel lang uitgestelde zaken onder handen genomen. De eerste week heb ik mijn muziekcollectie is gesorteerd, 2 prachtige boeken gelezen, nogmaals de sixtijnse kapel bezocht, en mij op het koken van nieuwe gerechtjes gestort… Maar naarmate week 2 halfweg was, begon ik toch wel internet te missen! Het ging over eenvoudige dingen zoals wat informatie opzoeken over iets dat ik gelezen had, het nummer van een restaurant opzoeken,… Mijn ochtendritueel kwam ook in het gedrang want iedere morgen surf ik naar de websites van verschillende Vlaamse kranten om toch op de hoogte te blijven van wat er zich in België afspeelt.

Ik was van plan niet naar een internetcafé te gaan want ik wou mezelf bewijzen dat internet geen basisbehoefte is… Uiteindelijk heb ik 3 maal gezeurd en telkens een kwartiertje surftijd gekocht… En wat heb ik van die kwartiertjes genoten! Mensen die geen dagelijkse toegang hebben tot het internet zullen het zeker en vast minder missen maar eenmaal gewoon aan het comfort van thuis op het net te surfen is internet bijna een vanzelfsprekende basisbehoefte… Sta er maar eens bij stil hoeveel tijd je op het net surft! Veel meer dan je verwacht…

Ik heb in de afgelopen 3 weken dan ook veel tijd gehad om na te denken en blogberichten te schrijven dus om jullie niet te overweldigen zal ik niet alles in 1 keer posten maar om de 2 dagen… Tot gauw..

De event-sector is 1 van de snelst groeiende branches wereldwijd. In ons Belgen-landje is de vergrijzing een feit en zijn dus veel 60-plussers op zoek naar een leuke vrijetijdsbesteding. Maar ook de werkende mens wil zijn vrije tijd zo goed als het kan organiseren en er het maximum uithalen. Ook kinderen verlangen wel eens naar iets meer en dromen er bijvoorbeeld van een concert van K3 mee te pikken . Maar wie organiseert vele van die events voor jong en oud? De eventmanager natuurlijk!

Maar wie dacht dat iedere eventmanager ook daadwerkelijk eventmanagement heeft gestudeerd heeft het grondig mis. Uit een peiling op de site www.eventplanner.be blijkt namelijk dat 60 % geen specifieke opleiding genoten heeft. Als we de cijfers nauwkeuriger bekijken heeft 45 procent van de ondervraagden alles in de praktijk geleerd. Natuurlijk zal dit ook wel te maken hebben met het feit dat de opleiding nog niet zo lang in ons land beschikbaar is.

Gelukkig is er steeds meer nood aan geschoolde eventmanagers want de eventindustrie wordt alsmaar professioneler en al leer je meer in de praktijk… een theoretische achtergrond is zonder twijfel een mooie troef.

Een uitbater van een restaurant in Turnhout zal diep in zijn portefeuille moeten tasten en dit omdat hij klanten wou lokken. Vergis je niet, de man deed niets illegaals maar via een promoactie die hij op touw zette zijn de kosten ondertussen al opgelopen tot 70.000 euro. Hij wou wat publiciteit want mede door de financiële crisis zien de restaurants hun omzet dalen en blijven vele klanten weg.

De bewuste restauranthouder is de 24-jarige Wouter Bollansée van het restaurant Largo Dox in Turnhout. Dankzij een ludieke actie kon je een dinerbon van 20 euro winnen. Winnen is veel gezegd want indien je de door de uitbater opgestelde email verstuurde naar 10 mensen had je recht op een dinerbon. Wouter Bollansée had de bewuste email doorgestuurd naar 200 mensen die in de mailinglist van het restaurant waren opgenomen. Tot zijn grote verbazing hadden na 2 dagen 2.500 mensen de mail doorgestuurd naar maar liefst 25.000 mensen. Ondertussen staat de teller op 3.500 reacties en dagelijks komen er 700 bij. Het kostenplaatje is dus opgelopen tot 70.000 euro en de man heeft dan ook beslist de actie stop te zetten. Een dinerbon van 20 euro wordt door iedereen met een glimlach ontvangen en vele mensen waren dan ook aangenaam verrast dat de actie daadwerkelijk gevolg kreeg.

Ikzelf zou niet de moeite nemen om een dergelijke email door te sturen omdat het in 9 gevallen op 10 om spam gaat. De financiële crisis is een feit en de koopkracht is niet meer wat het geweest is maar in welke mate heeft dit daadwerkelijk invloed op onze vrijetijdsbesteding? Dure citytrips blijven uit en misschien denken we wel 2 keer na vooraleer we een nieuw duur fitnessabonnement verlengen maar lijden onze restaurantbezoekjes ook onder deze crisis? Gaan jullie minder uit eten dan pakweg een jaar geleden of organiseer je liever een etentje thuis met vrienden?

De boekenbeurs is weer van start gegaan en tovert Antwerp Expo om in een mekka voor boekenliefhebbers. Er is voor ieder wat wils en de boekenbeurs is voor vele gezinnen een geliefkoosde daguitstap. Onze boekenbeurs is uniek en dit hebben we te danken aan de diversiteit aan bezoekers. In Antwerpen kunnen zowel kinderen, volwassenen, bouwvakkers, wetenschappers, hoogbejaarden, giechelende tienermeisjes en stoere macho’s hun gading vinden en iedereen is verrast door het ruime aanbod. Andere grote boekenbeurzen kennen die verscheidenheid niet. Als voorbeeld kan je de boekenbeurs in Frankfurt stellen waar je vooral hooggeschoolde vaklui uit de sector aantreft. De Frankfurter Buchmesse haalt 300.000 bezoekers in slechts 5 dagen tijd en is 9 keer zo groot als onze boekenbeurs. Qua cultuurparticipatie behoren wij alvast tot de top!

Dit jaar pakt de boekenbeurs uit met maar liefst 60.000 boeken op 20.000 vierkante meter. Om wegwijs te geraken in deze enorme boekenzee zijn er 2 themaroutes uitgestippeld die het de bezoeker wat makkelijker moet maken. Enerzijds is er de “Razend spannende Route” die de volwassen lezers gidst langs alle spannende boeken en anderzijds ook de “Kidz Route” speciaal ontworpen voor de jonge lezertjes. De “kidz route” is niet de enige voorziening voor kinderen en jongeren want er is ook het “Kidz programa” dat interviews met auteurs, voorleessessies, theater, knutselworkshops,… aanbiedt. Ook de allerkleinsten zijn er deze welkom en voor hen is er gratis dagopvang voorzien.

De Antwerpse boekenbeurs hoopt dit jaar op een record aantal bezoekers en dit zou mede door de crisis mogelijk zijn. Men hoopt dat meer gezinnen een uitstap naar de expo zullen plannen in plaats van een dure weekenduitstap. Of dit inderdaad het geval zal zijn valt nog af te wachten want ook de weersomstandigheden kunnen een grote spelbreker zijn wat betreft de bezoekersaantallen. De organisatoren hopen in tegenstelling tot iedere andere Vlaming dat de herfstvakantie grijs, nat en koud wordt. Er zal alvast 1 bezoeker minder zijn dit jaar en dit tot mijn grote spijt. Lezen is mijn passie en ik zou dagen kunnen rond kuieren op de boekenbeurs maar in plaats daarvan zal ik mij op mijn dakterras placeren met een goed boek genietend van het mooie weer en een uitzicht over Rome om U tegen te zeggen…

Het is nu al niet meer weg te denken in het internetlandschap en volgens velen is het de beste netwerksite ter wereld. Facebook  (www.facebook.com)  is nu ook met zijn opmars in Belgie begonnen.  Eind vorig jaar waren er “slechts” 200.000 leden die geregistreerd waren als Belgen en afgelopen week is de kaap van 1 miljoen Belgische gebruikers  overschreden. Hoewel volgens vele mensen de privacy ver zoek is, is het toch de populairste netwerksite ter wereld. Alles begon in 2004 toen een jonge Harvard student het traditionele fotoboek of jaarboek wou vervangen door een internetversie. Het begon allemaal als een online fotoalbum en later kon je er ook berichtjes mee sturen.  Deze creatie heeft ondertussen 110 miljoen leden en is de 3de drukst bezochte internetsite ter wereld. Je kan er  allerlei video’s  posten op elkaars profiel, je kan berichtjes sturen die zowel enkel door de ontvanger gelezen kunnen worden als openbaar zijn en je kan er al je foto’s op kwijt.

 Je kan natuurlijk zelf kiezen hoever je gaat in het vrijgeven van informatie maar er zijn enkele addertjes onder het gras. Zo kan iedereen die in je vriendenlijst staat foto’s taggen van elkaar. Als je geen dagelijkse gebruiker bent kan het zijn dat een bepaalde foto van jezelf zichtbaar is voor al je vrienden zonder je het weet. Het taggen van een foto is als het ware de gezichten een naam geven en zo kan je op een handige manier alle foto’s bekijken van een bepaalde persoon. Er is weliswaar de mogelijkheid foto’s te “untaggen” zodat je naam verdwijnt maar meestal is het kwaad reeds geschied. Zo las ik onlangs in de krant dat een man zijn vrouw vermoordde omdat hij een foto had gezien van haar en een onbekende man.  De man op de foto bleek later een collega te zijn maar voor de vrouw kwam alle hulp te laat.

Een ander verontrustend feit is het aantal verslaafden die dwangmatig facebook iedere minuut checken. Het kan gaan uit verveling maar ook uit interesse naar de “newsfeeds”. De newsfeeds is de startpagina waarop je alle “nieuwtjes” kan lezen. Thomas en Annelies zijn nu vrienden op Facebook, de relatie tussen Karel en Griet is beëindigd,  Sara en Paul zijn verloofd, er is een foto getagd van Chris, Delphine heeft een nieuw fotoalbum aangemaakt,… en ga zo maar door. Er zijn reeds onnoemelijk veel “vrienden” die zich ontpopt hebben tot stalker. “Vriend” worden met iemand die je niet kent was zeker niet de bedoeling van dit medium maar natuurlijk kan iedereen dit voor zichzelf uitmaken. Zo zijn er mensen met 3000 vrienden die misschien in het echte leven slecht een 20tal mensen werkelijk kennen.

Sociale netwerksites zijn zeker bevorderlijk voor het contact houden met familieleden, oude klasgenootjes en vrienden maar de kans dat je als het ware verdrinkt in je vriendenlijst is ook reëel! Vele gebruikers zijn eenzaam en laten uitschijnen een enorm druk sociaal leven te leiden maar hebben in werkelijkheid minder vrienden. De kans dat “virtuele vriendschappen” zich ontwikkelen tot echte vriendschappen die verder gaan dan het communiceren via internet is namelijk niet zo groot. Belle Perez heeft 5000 vrienden en is daarmee de koploper wat betreft het aantal vrienden op Facebook in België. Maar vele fans zullen ontgoocheld moeten vaststellen dat ze via deze weg geen echte vriendschap kunnen opbouwen met hun groot idool.

Ikzelf ervaar als facebookgebruiker enkel de positieve kanten. Als uitwijkeling die nu in Rome woont is het voor mij een handig medium om contacten met België te onderhouden. Mijn vrienden weten op die manier ook waar ik mee bezig ben en de fotoalbums worden langs beide zijden druk bezocht. Ook gebruik ik Facebook om mensen uit te nodigen voor de evenementen die ik organiseer en heb ik een groep aangemaakt van Circus (het artcafe waar veel van de evenementen doorgaan). Zo kan ik eenvoudig alle mensen bereiken die interesse tonen voor mijn event. Momenteel heb ik 2 profielen… Eentje voor mensen die ik persoonlijk ken en de ander voor mensen die graag op de hoogte blijven van mijn events maar die ik in sommige gevallen slecht eenmaal gesproken heb. Op die manier ben ik baas over de informatie die ik op het net gooi aan vreemden.

Aangezien ik er geen geheim leven op nahoud en mijn vriendenlijst enkel bestaat uit mensen die ik ken ondervind ik geen problemen van de gepubliceerde foto’s waar ik breedlachs sta op te pronken. Af en toe is er een kiekje die ikzelf misschien niet op het net had gegooid maar de reden hiervoor zal dan hoogstwaarschijnlijk zijn omdat ik mijn gekkebek minder flaterend vind…  Facebook is een fantastisch medium maar gaan lunchen met een vriend(in) en wat bijkletsen is toch nog steeds een veel gezelligere manier om op de hoogte te blijven van elkaars doen en laten… Vrije tijd is schaars en het zou zonde zijn sociale contacten en vriendschappen enkel via het net te onderhouden.

Na opgegroeid te zijn in het mooie Loppem vlakbij Brugge ging ik op mijn 12de op internaat. Het leven op internaat was een ware verrijking. Na het afronden van het middelbare onderwijs ging ik studeren in Leuven, waar ik vooral genoten heb van het studentenleven. Na 4 jaar Leuven had ik het er wel gezien en heb ik mijn stoute reisschoentjes aangetrokken en verhuist naar het mooie Rome.Sinds een jaar woon ik in de (naar mijn inziens) mooiste stad ter wereld en heb ik een zeer boeiend sociaal leven opgebouwd. Ik verdien de kost met feestjes organiseren in de kunstgalerij/artcafe  waar ik werk. Er ontbrak echter één iets… Studeren! Nooit had ik gedacht dit te zeggen na zoveel kansen te laten liggen in mijn studentenleven. Ik heb een beetje “geboemeld” maar ik ben terug op de rails geraakt. De studie eventmanagement via het open hoger onderwijs is als het ware op mijn lijf geschreven en ik GENIET van het studeren. Met andere woorden… Ik ben hier nu oprecht gelukkig!

 

 

 

 

 

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.